یک دستگاه، ساخت هر جعبه کارتنی بر اساس اندازه: بسته بندی بر اساس تقاضا بر سر راه چه کسی قرار می‌گیرد؟

سناریویی را تصور کنید که ممکن است اکنون در حال تجربه آن باشید. یک مشتری که در زمینه تجارت الکترونیک فعالیت می‌کند، همیشه شش یا هفت نوع کارتن آماده در گوشه انبار خود دارد. جعبه‌های بزرگ برای اقلام کوچک، اقلام کوچک پر از کیسه‌های هوا. هزینه‌های حمل‌ونقل بر اساس حجم محاسبه می‌شود و نرخ بازگشت کالا نیز بالا است. او با شما تماس نمی‌گیرد تا قیمت بپرسد، بلکه می‌پرسد: «شنیده‌ام دستگاه‌هایی وجود دارد که می‌توانند جعبه‌ها را یکی‌یکی اندازه بگیرند و بسازند، آیا دیگر نیازی نیست یک کامیون از شما انبار بخرم؟»

این سوالی است که هر تولیدکننده کارتن موجدار باید یک بار به طور جدی به آن پاسخ دهد

・به زبان ساده، این دستگاه فرآیندهای «برش، تا کردن، شکل دادن و بسته‌بندی» را که قبلاً جداگانه بودند و نیاز به اتصال دستی داشتند، در یک دستگاه فشرده کرده است. و به جای تکیه بر اندازه‌های موجود در انبار، بر اساس «اندازه‌گیری در محل + تولید در محل» عمل می‌کند [1]. محصولات روی نوار نقاله حرکت می‌کنند، سیستم بینایی طول، عرض و ارتفاع واقعی را اندازه می‌گیرد، سیستم بلافاصله بهینه‌ترین طرح جعبه را محاسبه می‌کند، در عرض چند ثانیه طرح باز شده را برش می‌دهد، شکل می‌دهد، محصول را داخل آن قرار داده و می‌بندد. ادعا می‌شود که صدها جعبه در ساعت تولید می‌کند و تقریباً نیازی به دخالت انسان ندارد [1]

・نکته کلیدی در سرعت نیست، سرعت فقط یک ظاهر است. نکته کلیدی این است که یک فرضیه ده‌ها ساله در صنعت را از بین برده است: ابعاد بسته‌بندی باید از قبل موجود باشد

・در گذشته، شما مجبور بودید ده‌ها نوع جعبه را آماده نگه دارید، زیرا نمی‌دانستید مشتری امروز چه کالایی را ارسال می‌کند؛ مشتری نیز مجبور بود حداقل مقدار سفارش را از شما بخواهد، زیرا هزینه باز کردن قالب، چاپ و برش برای ساخت چند جعبه مقرون به صرفه نبود. منطق CVP Everest این است: از آنجایی که محصولات هر سفارش متفاوت هستند، پس برای هر سفارش یک جعبه مناسب بسازید، اصلاً نیازی به «اندازه استاندارد» نیست [1]

・برای مشتریان نهایی، این جذابیت بسیار واقعی است. اطلاعات اولیه نشان می‌دهد که این دستگاه می‌تواند هدر رفت مواد بسته‌بندی و هزینه‌های اضافی حمل‌ونقل را برای مشتریان 30 تا 50% کاهش دهد [1]. هزینه‌های حمل‌ونقل حجمی یک حفره پنهان در هزینه‌های تجارت الکترونیک است؛ یک جعبه که نصف آن هوا است، به این معنی است که در هر بار ارسال، پول حمل‌ونقل هوا را پرداخت می‌کنید. از بین بردن این بخش، برای انبارهایی که سالانه میلیون‌ها کالا ارسال می‌کنند، به معنای پول واقعی است

・در اینجا باید آرام و منطقی قضاوت کنیم، خودمان را نترسانیم. CVP Everest «کل صنعت کارتن‌سازی» را تحت تأثیر قرار نمی‌دهد، بلکه یک بخش خاص از ارزش، یعنی تأمین موجودی جعبه‌های استاندارد را. این تحلیل و قضاوت من است، اما دلایل آن روشن است

・به بخش‌های مختلف یک کسب‌وکار جعبه‌سازی فکر کنید: کاغذ خام و مقوا، چاپ و نمایش برند، برش و شکل‌دهی، موجودی و توزیع لجستیک، بسته‌بندی در محل. CVP Everest عمدتاً سه بخش آخر را که به «استاندارد، حجم و موجودی» متکی هستند، از بین می‌برد [1]. برای یک تولیدکننده که صرفاً «انواع مختلفی از جعبه‌های ساده را تولید و به صورت عمده می‌فروشد»، پس از اینکه مشتری بسته‌بندی را داخلی‌سازی کرد، قطعاً سفارشات کمتری خواهد داشت

・اما چیزهایی که جایگزین نکرده است نیز بسیار واضح هستند: این دستگاه به طور مداوم و در مقادیر زیاد به مواد اولیه کارتن موجدار نیاز دارد، دستگاه از آسمان مقوا تولید نمی‌کند، بلکه به طور مداوم و در مقادیر زیاد مواد اولیه کارتن موجدار رول‌شده را مصرف می‌کند [1]. به عبارت دیگر، تقاضا از بین نرفته است، بلکه از «فروش جعبه‌های نهایی» به «فروش مواد اولیه کاغذ + خدمات تجهیزات» منتقل شده است

・این همان انتقال و تغییری است که تولیدکنندگان تایوانی باید آن را درک کنند. اگر کسب‌وکار شما کاملاً بر روی «من کامل‌ترین موجودی جعبه‌های آماده را در انبار دارم» متمرکز است، احتمال ضربه خوردن شما زیاد است؛ اگر بتوانید به سمت بالادست (تأمین پایدار، مطابق با مقررات و قابل ردیابی مواد اولیه کارتن موجدار) یا سمت خدمات (ادغام تجهیزات، قراردادهای مواد مصرفی، نگهداری) حرکت کنید، در واقع در اوج موج قرار خواهید گرفت. یک مشتری که بسته‌بندی را داخلی‌سازی کرده است، هر ماه چقدر کاغذ مصرف می‌کند؟ آن کاغذ را چه کسی تأمین می‌کند؟ این شکل جدیدی از سفارشات است

・نظر من این است: بیشتر کارخانه‌های کوچک و متوسط «باید بخش‌هایی را کپی کنند»، نه اینکه «کل مجموعه را به طور کامل پیاده‌سازی کنند». دلایل آن سه لایه است و باید جداگانه بررسی شود

・اول، آستانه مقیاس. تجهیزات کاملاً خودکار مانند CVP Everest، دوره بازگشت سرمایه معقولی بر اساس «حجم کافی و متنوع از حمل‌ونقل روزانه برای پوشش هزینه‌های دستگاه» دارد [1]. انبارهای بزرگ تجارت الکترونیک، 3PL مراکز لجستیک نقاط شیرین هستند؛ یک کارخانه سنتی با حجم حمل‌ونقل ماهانه معمولی، اگر دستگاهی را «برای استفاده خود» بخرد، نرخ بهره‌برداری را نمی‌تواند حفظ کند و به دارایی بی‌کار تبدیل می‌شود

・دوم، اشتباه در نقش. ارزش تجهیزات برای «کسانی است که باید حجم زیادی از کالاهای خود را بسته‌بندی کنند»، یعنی برندها و شرکت‌های لجستیک، نه برای «کسانی که جعبه می‌فروشند» [1]. اگر یک کارخانه سنتی این را به عنوان یک سرویس «من هم یک دستگاه می‌خرم تا بسته‌بندی مشتریانم را انجام دهم» در نظر بگیرد، ابتدا باید به وضوح محاسبه کند: آیا شما در حال فروش ظرفیت تولید هستید یا با بزرگترین مشتری خود بر سر کاری که او می‌خواهد خودش انجام دهد رقابت می‌کنید؟

・سوم، آنچه واقعاً قابل تقلید است «تفکر» است نه «دستگاه». CVP Everest به ما می‌آموزد که: بسته‌بندی در حال تبدیل شدن از «کالای موجود در انبار» به «خدمت فوری» است. شما مجبور نیستید آن دستگاه را بخرید، اما می‌توانید شروع کنید به پرسیدن، آیا می‌توانید انعطاف‌پذیری «مقدار کم، اندازه‌های متنوع، زمان تحویل کوتاه» را برای جعبه‌ها فراهم کنید؟ آیا می‌توانید حداقل مقدار سفارش برای باز کردن قالب و برش را کاهش دهید، تا مشتریان مجبور نباشند برای ساخت دویست جعبه، پنج هزار جعبه سفارش دهند؟ آیا می‌توانید «جعبه» را به عنوان یک «بسته‌ی جعبه + قرارداد مواد اولیه کاغذ + مشاوره بهینه‌سازی ابعاد طراحی» بفروشید؟ اینها به تجهیزات هفت رقمی نیاز ندارند، بلکه به بازتعریف مدل کسب‌وکار نیاز دارند

・دستگاه‌ها در ساخت جعبه‌های مناسب بسیار خوب هستند، اما نمی‌توانند دو چیز را بسازند: تجربه برند و قضاوت. این دو بخش، مهمترین بخش‌هایی هستند که کارخانه‌های سنتی باید از آنها محافظت کنند و در آنها سرمایه‌گذاری بیشتری کنند

・اول از برند بگوییم. یک جعبه موجدار ساده که در محل برش خورده است، در کارایی نمره کامل می‌گیرد، اما فقط یک جعبه قهوه‌ای است. برای مشتریان برندی که به دنبال تجربه گشایش جعبه، کیفیت چاپ و ساختارهای خاص (جعبه‌های هدیه، جعبه‌های کتابی، محافظت ساختاری) هستند، جعبه‌های ساده بر اساس تقاضا نمی‌توانند مشکلات آنها را حل کنند. این بازار با ارزش افزوده بالا، طراحی محور و با تأکید بر پس از چاپ (postpress)، در کوتاه‌مدت توسط دستگاه‌ها لمس نخواهد شد و حتی به دلیل «خودکار شدن جعبه‌های استاندارد» ارزشمندتر نیز خواهد شد

・سپس قضاوت و انطباق. قبلاً اشاره شد که دستگاه‌ها به طور مداوم «مواد اولیه کارتن موجدار» را مصرف می‌کنند [1]، و منبع، مواد و قابلیت بازیافت این مواد اولیه در بازارهای صادراتی امروز دیگر فقط «قابلیت استفاده» نیست. الزامات برندهای اروپایی و آمریکایی برای قابلیت بازیافت، مسئولیت تولیدکننده و گواهینامه‌های مواد بسته‌بندی سال به سال سخت‌تر می‌شود. یک دستگاه ساخت جعبه بر اساس تقاضا نمی‌تواند به مشتری پاسخ دهد که «آیا این مواد اولیه با مقررات بازار پایین‌دستی شما مطابقت دارد یا خیر»، اما یک تأمین‌کننده آگاه می‌تواند. قرار دادن خود در جایگاه «مشاور انطباق بسته‌بندی و مواد» برای مشتری، یک نقطه لنگر ارزشی است که هرگز توسط تجهیزات جایگزین نمی‌شود

・بنابراین، قضاوت پایانی بسیار مستقیم است. CVP Everest نیامده است تا تولیدکنندگان کارتن را از بین ببرد، بلکه آمده است تا مدل کسب‌وکاری را که «فقط جعبه‌های موجود استاندارد می‌فروشد و چیز دیگری نمی‌فروشد» را حذف کند [1]. گام بعدی عجله برای ارزیابی خرید دستگاه نیست، بلکه بازنگری ساختار درآمد شماست: چه نسبتی از درآمد شما صرفاً به فروش جعبه‌های استاندارد وابسته است؟ این همان بخشی است که شما باید فعالانه آن را تغییر دهید و منتظر نمانید تا مشتری ابتدا آن را مطرح کند. منابع را به سمت چهار جهت «تأمین انعطاف‌پذیر»، «مواد اولیه کاغذ بالادستی»، «پس از چاپ برند» و «مشاوره انطباق» منتقل کنید؛ نه تنها توسط این انقلاب بسته‌بندی بر اساس تقاضا حذف نخواهید شد، بلکه ممکن است کسی باشید که تقاضاهای ناشی از آن را برآورده می‌کند

・CVP Everest واقعاً «پیش‌فرض قدیمی که بسته‌بندی باید از قبل موجودی استاندارد داشته باشد» را از بین می‌برد، نه کل صنعت کارتن‌سازی را [1]

・این دستگاه بخش «تأمین موجودی جعبه‌های استاندارد» را تحت تأثیر قرار می‌دهد، اما به طور مداوم و در مقادیر زیاد مواد اولیه کارتن موجدار را مصرف خواهد کرد؛ تقاضا از بین نمی‌رود، بلکه منتقل می‌شود [1]

・جذاب‌ترین انگیزه برای مشتریان نهایی کاهش 30 تا 50% هدر رفت مواد بسته‌بندی و هزینه‌های اضافی حمل‌ونقل است، حفره هزینه‌های حمل‌ونقل حجمی میدان اصلی نبرد است [1]

・بیشتر کارخانه‌های سنتی کوچک و متوسط باید «تفکر بسته‌بندی به عنوان خدمات» را کپی کنند، نه اینکه یک دستگاه کاملاً خودکار با نرخ بهره‌برداری غیرقابل حفظ بخرند

・دستگاه نمی‌تواند تجربه برند (طراحی، postpress) و قضاوت (مشاور انطباق مواد) را بگیرد، این دو بخش باید تقویت شوند نه اینکه صرفاً به فروش جعبه‌های ساده ادامه دهند

・برای صنعت چاپ و تولید، این یک یادآوری است: وقتی «محصولات استاندارد» می‌توانند به صورت خودکار و فوری تولید شوند، سود به سمت دو انتهای «غیر استاندارد، طراحی محور، و مطابق با مقررات» متمرکز می‌شود، و تأمین موجودی خالص در وسط تحت فشار قرار می‌گیرد. فرصت در بخش طراحی در تبدیل «بهینه‌سازی شکل جعبه، به حداقل رساندن حجم» به یک سرویس طراحی قابل اندازه‌گیری است، نه فقط بصری؛ نقطه ورود AI بسیار واضح است، اندازه‌گیری بصری، محاسبه بهینه‌ترین شکل جعبه، پیش‌بینی داده‌های حمل‌ونقل، این قابلیت‌های نشان داده شده توسط CVP Everest می‌توانند به ماژول‌هایی تقسیم شوند که خطوط تولید موجود را توانمند می‌سازند، بدون نیاز به خرید کل دستگاه. SaaS شدن نیز شامل تبدیل «کاتالوگ جعبه، مصرف مواد اولیه کاغذ، گواهینامه‌های انطباق» به یک سیستم پشتیبان قابل اشتراک است تا کارخانه‌های کوچک و متوسط بتوانند با هزینه خدمات به جای هزینه‌های سرمایه‌ای تجهیزات در این تحول شرکت کنند. سؤال حل نشده این است: هنگامی که تولید جعبه بر اساس تقاضا به طور گسترده‌ای رواج یابد، آیا تأمین پایدار، قابلیت ردیابی و سیستم بازیافت مواد اولیه کارتن موجدار می‌تواند همگام با آن پیش برود، که این امر پایداری روایت کارایی را تعیین خواهد کرد

[1] Packsize CVP Everest: یک دستگاه، ساخت هر جعبه کارتنی بر اساس اندازه، انقلاب بسته‌بندی بر اساس تقاضا بر سر راه چه کسی قرار می‌گیرد؟

[2] Korff-Sausse S. (2021). Abigail DeVille. ویدئو «Light of Freedom» در یوتیوب: https://www.youtube.com/watch?v=LVa_P3pTjhM. Le Carnet PSY. DOI: 10.3917/lcp.242.0021

[3] Seleznev A. (2021). rytstat: کار با 'YouTube API'. CRAN: بسته‌های مشارکت شده. DOI: 10.32614/cran.package.rytstat